Hatice Yasar werkt al sinds 1998 bij UW. Sinds 2003 is ze het gezicht van de receptie. ‘Ik vind het hier gewoon hartstikke leuk,’ vertelt ze. ‘De mensen zijn altijd lief, zowel de bezoekers als de collega’s. Iedereen groet me, en ik groet iedereen terug. Het is een gevoel van vertrouwen, van thuis zijn.’ Haar betrokkenheid is voelbaar: ze is bijna nooit ziek, want ‘bij de receptie kun je niet zomaar wegblijven.’ Haar vriendelijkheid en toewijding maken haar tot een onmisbaar onderdeel van UW.

Trots op kleine en grote momenten

Hatice is trots op de manier waarop ze mensen behandelt. ‘Als mensen binnenkomen en ik heb hen goed geholpen, hoor ik dat terug. Dat maakt me trots.’ Ze noemt Medipoint, dat mensen hulpmiddelen komen lenen, als een mooi voorbeeld. ‘Zien hoe blij mensen zijn met de hulp die we bieden, daar word ik echt blij van, daar doe ik het voor.’ Ook de uitdagingen, zoals het verwerken van ingewikkelde pakketten tijdens drukke periodes, neemt ze met beide handen aan. ‘Ik hou van bezig zijn. Een uitdaging is voor mij geen probleem, maar een kans om iets nieuws te leren.’

'Zien hoe blij mensen zijn met de hulp die we bieden, daar word ik echt blij van.’

Waardevol werk voor iedereen

Hatice reageert op de droom van UW zoals die op de gevel staat, waardevol werk voor iedereen. ‘Hier zien we mensen die in andere landen misschien thuis zouden zitten, maar die bij ons gewoon aan het werk gaan. Dat vind ik knap. Ze krijgen de kans om deel uit te maken van de samenleving, om mensen te ontmoeten en om zich sterker te voelen.’ Ze ziet het verschil bij alleenstaande moeders die in eerste instantie niet per se willen gaan werken, maar die uiteindelijk ontdekken hoe waardevol werk voor hen is. ‘Laatst kwam er op de markt iemand naar me toe die me een kus gaf en trots vertelde dat ze nu werk had. Dat vind ik echt mooi.’’

Verandering en groei

Hatice merkt dat UW verandert. Er komen nieuwe mensen, nieuwe afdelingen, en straks ook het samengaan met de gemeente. ‘Het wordt drukker, dat merk ik al. Maar ik ga gewoon door met mijn werk. Ik doe wat nodig is.’ Bij de receptie zit regelmatig iemand die dat werk wil ervaren en ontdekken of het past. ‘Dat hoort bij UW, dat mensen dit mogen uitproberen.’ Maar niet iedereen kan dit werk doen. ‘Het moet vlot gaan, anders staat iemand te lang te wachten.’

'Dat hoort bij UW, dat mensen dit mogen uitproberen.’

Typisch UW

Voor Hatice is UW een plek waar iedereen gelijk is. ‘Ik noem iedereen mijn collega, of ze nu bij de receptie werken of op een andere afdeling. We doen allemaal ons best, iedereen op zijn eigen plek.’ Haar centrale rol aan de receptie maakt haar tot een spil in de organisatie. ‘Ik ken bijna iedereen, en als ik iemand niet ken, dan leer ik ze wel kennen. Dat is UW voor mij: een plek waar je je thuis voelt.’’

Een wens voor de toekomst

Haar grootste wens voor UW? ‘Dat we nog heel lang mogen bestaan. Dat mensen via UW aan het werk kunnen. Voor de mens, voor de samenleving.’ Ze hoopt dat de sfeer blijft zoals die is: open, vertrouwd en vol verbinding. ‘Het is fijn als de nieuwe mensen die komen , even langs komen. Dat hoort bij UW.’